gazing where the lilies blow.

2012-02-05T00:48:00.000-08:00

مي شد اسمش را يك جور ويروس گذاشت كه در جايي از مغز آدم ها رخنه كرده بود و هي فعال و فعال تر مي شد. اين جوري كه وقتي كلمات از دهان يكي بيرون مي آمدند از راه گوش هاي ديگري وارد مغزش مي شدند و آنجا بود كه ويروس دست به كار مي شد. كارش اين بود كه كلمات را به هزاران بخش ريزتر تجزيه كند و با سرعت سرسام آوري تك تكشان را آناليز كند و چيزي كه از آن آش شله قلم كار دستگيرش مي شد را تازه از فيلتر عقايد و احساسات شخصي اش رد كند انگار كه آن كلمات از اول براي انكار وجود او درست شده اند. كمتر كسي بود كه وارد اين بازي خطرناك نشده باشد و در تلاش براي دفاع از منظورش كه بي رحمانه سلاخي شده بود به همان مرض مبتلا نشده باشد. دلسوزي براي آن ديگري بينوا هم مسخره بود. حتي آن ديگري كه آرزو مي كرد كاش فقط همين شنيدن را خوب ياد گرفته بود. كاش دهان نداشت. ا

2012-02-04T08:20:00.000-08:00

نزديك زمينم.. نامرئي ام سايه ندارم

بي وزنم

كامل نگاه نمي كنم كامل نمي شنوم

پر از خاليِ هوا مث باد

بودنم مثل يه سردردِ بي پايانه

حال دل با تو گف تنم هـ وس است

2012-01-06T07:56:00.000-08:00

ا~melanie safka - leftover wine

2011-11-20T10:12:00.001-08:00

ديوارهاي خانه شب ها در سكوت روزها در هياهو ديوارهاي اتاق هاي روشن ديوارهاي اتاق هاي تاريك

از چهار طرف حمله ور مي شوند سمت تو

با هم مسابقه مي دهند براي له كردنت

به نفس نفس كه مي افتي و صداي هق هقت توي گوش هايت مي پيچد آرام مي گيرند
آرام برمي گردند عقب

مبهوت زل مي زني به قيافه هاي بي تفاوتشان

2011-11-13T12:00:00.001-08:00

“But I don’t want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.”
~Aldous Huxley, Brave New World

.قشنگ مي گه. اما تو همه چيزو به اون اوليه باختي هيچ وقتم نمي فهمي اصلا چي شد كه اين جوري شد

.اون اوليه لعنتي نمي ذاره بياي بيرون و بكني از هرچي كه بدت مياد درباره خودت اول از همه و بعد بقيه

.يه وقتي مي رسه كه ديگه اصلا يادت نمياد چي مي خواستي
فقط گاهي اوقات، خيلي به ندرت، كه داره بارون مياد يا مي بيني برف نشسته رو شمشاداي كنار خيابون حس مي كني قلبت مچاله مي شه و نمي توني بفهمي واسه كي واسه چي تنگ شده فقط همون موقع ها... به «بودن»ها و نبودناي ديگه فك مي كني. همون موقع ست كه يهو يادت ميفته فردا و فرداها يه خروار كار هست كه از انجام هيچكدومش لذت نمي بري ماماني هست كه بايد صداي هق هق شو از پشت در بشنوي يكي هست كه سايه ش رو سر زندگيت داره خفه ت مي كنه كسايي هستن كه باهاشون اوني نيستي كه هستي جاهايي هست كه دوست نداري باشي. اين جمله هه رو خيلي قشنگ گفته ولي كاش نمي گفتش اصلا. كاش نمي ديدمش هيچ موقع. كاش اصلا بارون و برفي نبود. كاش مغز آدم به يه سري چيزا هيچ وقت فكر نمي كرد.ا

پسري به اسم هرگز

2011-10-18T11:36:00.000-07:00

قفسه ي سينه م قفس پرنده ست
توش دو تا قناري جا خوش كردن
جيك جيك مي كنن و پراشونو تميز مي كنن
امروز يه پسر كوچولو اومد دم در
فك كردم مي خواد شكلات بفروشه بهم
ولي يه كلمه م حرف نزد
فقط دست كوچيكشو فرو كرد تو سينه م
دقيقا مث يه جراح
يكي از قناريا رو در آورد و بعد راهشو كشيد رفت
داشت زير لب يه لالايي زمزمه مي كرد و كله ي نرم پرنده هه رو بوس مي كرد

A Boy Named Never by Jeanann Verlee

2011-09-27T02:53:00.000-07:00

هر شب

چشمامونو كه بستيم

همشون دوباره اومدن تو ذهنمون

تموم روزو خفه شون كرده بوديم

هر شب زنده تر

پر رنگ تر
با يه لبخند قشنگ
هر شب
ساطورامونو برداشتيم
افتاديم به جون شون
سلاخي شون كرديم
اشكامونو پاك كرديم، صورتاي خوني مونو و محكم تر زديم شون
صُبا
چشمامونو وا كرديم
هيچي يادمون نمي يومد
فقط نمي دونستيم
دستامون چرا بوي خون ميدن

حالا زامبي هامونم ديگه رفتن
شبا با چشماي يخ زده زل مي زنيم به سقف
مُرديم. ا

2011-09-14T01:12:00.000-07:00

... عشق ــ

ابدیتی که لحظه‌ای می‌پاید.~

From my rotting body flowers shall grow and I am in them and that is eternity. l

Edvard Munch

2011-09-08T04:10:00.001-07:00

2011-09-08T03:14:00.000-07:00

شعر خودتو اگه بخواي بنويسي
همون قشنگ ترين شعر دنيا
همونه كه مستقيم از نوك انگشتات بياد رو كاغذ
مث وقتاي مهدكودك كه انگشت مي كرديم تو رنگا
شكلايي مي كشيديم كه خودمونم نمي فهميديم معني شو
همونه كه پس و پيشش نكني
كلمه هاشو تغيير ندي
همونه كه بي ترتيب و بي ربط باشه همون جوري كه تو ذهنته
شعرتو كه نوشتي
به هيچكس نشونش نده
قايمش كن زير پوستت
تا بعدا با هم خاك بشين

2011-08-31T02:29:00.000-07:00

آخرين باري كه ديدنت داشتي توي مزرعه ي پيانوها قدم مي زدي. نه. توي موزه ي دهنها. توي آشپزخونه ي يك رستوران شلوغ تخم مرغ مي شكستي و كبوترا رو آزاد مي كردي. نه. كرم شب تاب مي خوردي و توي اتاق خوابم والتز مي رقصيدي. آخرين بار سوار مترو بودي، دقيقا سوارش، روي پشت فلزي ش نشسته بودي و سيماي برقو مث افسار دستت گرفته بودي.

يه لباس پوشيده بودي از جنس پاكت نامه و تمبر. اين جوري سفر مي كردي. من اون مانكنه بودم توي ويترين كه مي تونستي قسم بخوري تكون مي خورد. اون كارت كتابخونه بودم لاي كتابي كه داشتي مي خوندي تا اون سگه دوئيد اومد و صورتتو ليسيد. اون شيريني يه بودم كه دو تا فال توش داشت. اون كاغذه كه خودشو توي كاغذ خورد كن جمع كرده بود و مي ترسيد باهات حرف بزنه. اون گداهه كه كلاهشو دراز كرده بود جلوت و گدايي ِ فقط چن دقه بيش ترو مي كرد. اون شماره تلفن رو قفسه ي حموم كه هيچ برنامه اي براش نداشتي مگه اين كه يه وقت خوب پيدا كني. وقت مناسب يعني يه پيك نيك روي دريا يا يه سينما كه فقط فيلماي بچگي تو پخش مي كنه و هيشكي ام وقتي وسط فيلما حرف مي زني هيس هيس نمي كنه. وقتي فيلماي بچگي منو پخش مي كنن اون جاهايي كه دارم خودمو نگاه مي كنم كه دارم ولت مي كنم- اون ور ِ آسانسور گمت مي كنم - صورتت كه با صداي بادبزن يه گيشا تبديل به يه صورت ديگه مي شه- شكلات پرت مي كنم به پرده. پدر من مي تونست يه فروشنده ي دوره گرد باشه. من مي تونستم رو پله هاي دم در هر خونه اي به دنيا بيام. دو ميليون و چارصد و شصت و نه هزار و پونصد و يك شهر تو اين دنيا هس با كلي پله هاي دم ِ در. كنار ساحل به ديدنم بيا. يادم باشه چشمامو بذارم رو صورتم. صورتتو يادت نره. همون طور كه من هيچ وقت... ا

NEW YORK CRAIGLIST> PERSONALS> MISSED CONNECTIONS> by Megan Falley

2011-08-17T03:05:00.000-07:00

"Endless sarabands ran through her head and like dancing girls on a flowered carpet her thoughts skipped with the notes moving from dream to dream sorrow to sorrow... " - Mme. B./Gustave Flaubert

like a feather

2011-08-17T02:27:00.000-07:00

همين حالا مي شه رس ته گار شد
همين الان كه به سقف زل زدي، بوي كِرِم ميوه اي پيچيده تو اتاق و از اتاق كناري يا نمي دونم كجا صداي ويلنسل مياد
چشماتو كه ببندي مي بيني ماهيا رو كه از روت رد مي شن
اون ورو نگا كن
آسمونه و بوي خاك
دستتو بكش به تنه ي خيس درخت
اما نگاه كن فقط نگاه
تو چشماي عشق زل بزن
ولي نخواه كه مال تو باشه
كف اقيانوس بمون، رو خاك جنگل
لب دره توي مه برقص زير پاتو نگاه نكن
نفساي عميق بكش

فقط نخواه
كه چيزي
كه كسي
مال تو باشه

2011-07-23T02:14:00.000-07:00

2011-07-22T04:31:00.000-07:00

آوازت را هرچه بلندتر بخواني توي چشم هايت بيش تر خاك مي ريزند. همان چشم هايي كه هرچه كردند بسته نشد كه نشد. لب هايمان هرچه نزديكتر ميخ تابوت هايمان را محكم تر مي كوبند. روزها از تابوت به تابوت روي دوش مرد هاي سياه پوش و شب ها خيره به آسمان با دست هاي سرد مضطرب از زوزه ي مدام گرگ ها. ا

2011-07-19T10:49:00.001-07:00

"Our nada who art in nada, nada be thy name thy kingdom nada thy will be nada in nada as it is in nada. Give us this nada our daily nada and nada us our nada as we nada our nadas and nada us not into nada but deliver us from nada; pues nada. Hail nothing full of nothing, nothing is with thee."

"You do not understand. This is a clean and pleasant cafe. It is well lighted. The light is very good and also, now, there are shadows of the leaves."

- A Clean, Well-lighted Place/ Hemingway

2011-07-12T01:16:00.001-07:00

2011-07-12T01:04:00.002-07:00

مث يه شمع يا يه چراغ
كه تو بغلم نگهش داشته باشم
چمباتمه زده باشم زير باد و بارون
لباسامو بسوزونه و بعد پوستمو
ولي من نخوام كه بارون و باد خاموشش كنه

2011-07-12T01:01:00.000-07:00

You begin this way:
this is your hand,
this is your eye,
that is a fish, blue and flat
on the paper, almost
the shape of an eye.
This is your mouth, this is an O
or a moon, whichever
you like. This is yellow.

Outside the window
is the rain, green
because it is summer, and beyond that
the trees and then the world,
which is round and has only
the colors of these nine crayons.

This is the world, which is fuller
and more difficult to learn than I have said.
You are right to smudge it that way
with the red and then
the orange: the world burns.

Once you have learned these words
you will learn that there are more
words than you can ever learn.
The word hand floats above your hand
like a small cloud over a lake.
The word hand anchors
your hand to this table,
your hand is a warm stone
I hold between two words.

This is your hand, these are my hands, this is the world,
which is round but not flat and has more colors
than we can see.

It begins, it has an end,
this is what you will
come back to, this is your hand.

- Margaret Atwood

let's build a fort.

2011-07-10T00:24:00.000-07:00

2011-07-09T23:57:00.000-07:00

دو سال پيش پاييز بود
بارون شديد مي اومد چترم نداشتيم
تخته شاسيامونو چسبونده بوديم به سينه مون مثلا كاغذا خيس نشن
بار و بنديل و جعبه مدادرنگيامونم با چه وضعي نگه داشته بوديم و همين جوري كج و كوله و خيس آب از گيشا مي اومديم پايين
يهو جعبه از دستم ليز خورد و همه مدادرنگيا پخش و پلا شد رو زمين گِلي يه سري شم داشت قل مي خورد سمت جوب
همين جوري وايسادم كم مونده بود اشكم در بياد از حرص
بعد يه خانومه با يه دختري هم سن خودم خم شدن شروع كردن جمع كردن مدادا
تا اومدم خم بشم دادنش دستم و لبخند زدن و بي هيچ حرفي رفتن
ا

2011-07-08T01:17:00.001-07:00

"... she would carve on the tree
Rose is a rose is a rose is a rose is a rose
until it went all the way around."

- Gertrude Stein

2011-07-03T11:59:00.000-07:00

من فقط خاكسترمو داشتم
از تموم چيزاي جهنمي كه اسمشه زندگي
تو يه كوزه اي ته دلم
نگهش داشته بودم واسه يه روزي
ديروز يه طوفان متعفن اومد
ديگه هيچي ندارم تو دلم
~

داشت عكس مي گرفت ازم
يه برگه اي تو دستم بود با اسم و مشخصاتم روش
اسممو خوند گفت معني ش چيه
گفتم پاك.
ي

2011-07-02T01:10:00.000-07:00

you sang me Spanish lullabies
the sweetest sadness in your eyes
clever trick.~

2011-06-30T01:14:00.000-07:00

فرامــــوش مي كني
مي دوني از الان
حداقل نصف بيش ترشو يادت مي ره
نمي دوني بده يا خوب
فقط
همين
فراموشيه
كه مي مونه

شادم و غم گين
ي

2011-06-20T11:42:00.000-07:00

2011-06-17T22:45:00.001-07:00

- What was the thing
we used to sing...?

پرنده ها رو مي شمرديم
داشتيم فك مي كرديم اينجا ديگه كجاست
هرلحظه ممكن بود زمين دهن وا كنه و من و تو و پرنده هامونو ببلعه

2011-06-15T10:48:00.000-07:00

مثل اين جاهايي كه توش پر از توپاي رنگي بود تو شهربازي
بچگيا مي رفتيم توش شنا مي كرديم
falling in love
يعني همونتالاپي بيفتي تو يه دريا توپ رنگي
پرتابشون كني هوا نفست بند بياد
هي نگران باشي مامان باباتو گم نكني اون بيرون
هي صدات كنن بياي بيرون
هي دل نكني

2011-06-15T10:32:00.000-07:00

Loin! loin! ici la boue est faite de nos pleurs!

- Boudelaire

2011-06-14T09:34:00.000-07:00

آدمايي كه مث خيليا خودشون مثل همون نكبتي كه همش ازش مي نالن نمي شن و دوس دارم
آدمايي كه حضورشون با خودش چيزايي رو مياره كه دوست داري حس كني بهشون فكر كني
نه اين كه همش غصه ها رو، چيزايي كه هيچ غلطي نمي شه درباره شون كرد
يه مرز باريكي هست بين الكي خوش بودن و همش با تلخي كردن زندگي رو به بقيه زهرمارتر نكردن

درد دل فرق داره... درد دل قشنگه نابه و گاه گاه

2011-06-11T03:37:00.000-07:00

You and I
our bodies
so close
not yet mingled,
in that little space
there is a galaxy of possibilities
potentialities
of a thousand planets
crawling with people
falling in love
going wild
making love
giving birth
crying in joy...
our bodies together hold
oceans of ecstacy
apart
a galaxy of possibilities.

2011-06-07T06:34:00.000-07:00

2011-06-04T03:03:00.000-07:00

بازي ش اين طوريه كه مي شيني رو يه صندلي
بعد دولا مي شي رو زمين مث وقتايي كه مي خواي بالا بياري
بعد زل مي زني به زمين
به همه ي اون چيزا فكر مي كني...
پنج دقه بعد دو تا كپه اشك درس مي شه كه كم كم مي رسن به هم و يكي مي شن
حالا يه بركه اشك داري
حالتم بهتر شده
حال خوبي مي ده جدي
واسه پيشگيري از ديوونه شدن خوبه

2011-06-01T11:05:00.000-07:00

شبايي مث اين
از دور صداي آكاردئون مي شنوميخ مي كنم عين شباي زمستون
خون ندا رَم كه ديدم
شبش همين طوري بود يادمه
از خودم متنفر مي شم
كه كز مي كنم يه گوشه و دستام يخ مي كنن
اشك تو چشمام خشك نمي شه
از دور صداي آكاردئون مياد
تو سر ِ خالي م مي پيچه

2011-05-30T09:23:00.000-07:00

انگار هممونو قرار بود دار بزنن يا تير بارون كنن يا يه همچين چيزي
تو يه سلول با ديواراي سنگي سرد مي لرزيديم شب تا صب
يه بار دم دماي صبح اومدن بهم گفتن پاشو انگار بي گناهي ت ثابت شده
حس بدي داشتم
انگار من تنها حلقه ي اتصال آدماي اون جا با دنياي بيرون باشم
بهم كه نگاه مي كردن چشماشون برق مي زد
بود و نبود من اون جا تو سرنوشت اونا تغييري ايجاد نمي كرد مي دونستم
ولي با رفتنم غصه شون بيش تر مي شد
خوابم بي نتيجه موند
كاش مونده باشم

the aerodynamics

2011-05-30T05:14:00.000-07:00

The night she walked to the house
she held a string; on the other end,
fifty-three feet in the air, a kite.
Wind provided the aerodynamics.
Does every collaboration
need to be explained?
She tied the string to the mailbox
left the kite to float until morning.
Every night this happens.
She sleeps, I listen, darkness
slides through us both.

The next morning
the string still curved into the sky
but the kite was gone.
This was the morning
newspapers announced
the Mona Lisa was stolen.
This was the morning
it snowed in Los Angeles,
the morning I wore gloves
to pull from the sky
fifty-three feet of frozen string.

- Rick Bursky

2011-05-27T11:13:00.001-07:00

2011-05-26T11:34:00.000-07:00

كاش هامو كه به حال خودشون مي ذارم
مي افتن به جون هم
بعد كه كارشون تموم شد يه سري شون مي رن يه گوشه پيپاشونو مي ذارن گوشه ي لب شون
اون يكيام اول يه كم گريه مي كنن بعد شكماشون گنده مي شه و بچه كاش ها به دنيا ميان
انقد زياد مي شن كه ديگه جاي سوزن انداختن پيدا نمي شه
بعد دنيا همين طوري رندوم يه سري شونو مي خوره
از بس كاش هامونو خورده كه انقد گنده بك و مريض شده داره مي تركه
بعد من باقي مونده ها رو دلداري مي دم واسه مرده ها با هم مراسم مي گيريم خرما مي خوريم تو دسمالامون فين مي كنيم البته من جديدا ديگه اشكم نمياد فقط بعضي وقتا بهشون فكر مي كنم و دلم براشون تنگ مي شه
بعد دوباره ول شون مي كنم برن پي كارشون

2011-05-20T23:02:00.000-07:00

شِبهِ جزيرَتو جزيره كن
تا تو كثافت غرق نشدي

2011-05-20T10:11:00.000-07:00

از اين بالا خودمو نگا مي كنم

دلم مي سوزه

همين بالا مي مونم
منتظرم ببينم تُـفام كي مي رسن زمين

2011-05-15T05:27:00.000-07:00

همه ي زندگي م اون دختره نبودم كه اين جا نشسته گريه مي كنه...
منم بعضي وقتا دستامو به دستاي آدماي ديگه گره زدم و دور يكي كه اون وسط زاري مي كرده چرخيدم
چرخــــيدم

2011-05-05T02:49:00.000-07:00

Liberation by Ben Shahn

2011-05-03T07:55:00.000-07:00

Michel: "How old are you?"
Patricia: "A hundred."
Michel: "You don't look it." - A bout de souffle

2011-04-24T09:16:00.000-07:00

خونُ خوب مي شناسم
اولين بار كه اون همه زياد ديدمش ياد مغزي قرمز اون تيله هه م افتادم كه گم شد
اولين بار كه اون همه زياد ديدمش تازه فهميدم تيله هامو واسه هميشه ازم گرفتن
فهميدم برده ي مزه ي درد شدم
برده ي يه قرمزي كه ديگه مغزيِ تيله نبود

2011-04-10T23:55:00.000-07:00

بذار يه كم غرق شم ته دريا يه كم آب شم زير خورشيد يه كم فقط، بذار يه كم نباشم

2011-03-19T00:30:00.000-07:00

ا"زندگي، سزونيا، زندگي انكار ِ دوست داشتنه." * ه
يكي از قشنگ ترين جمله هاييه كه هم قبولش دارم هم نه. ا

* Caligula BY Camus

2011-03-13T23:09:00.000-07:00

من دو تا شاخك گيرنده قوي نامرئي دارم. خيلي بزرگن از خودم بزرگ تر. زندگي رو مي گيرن. يكي شون قشنگيا رو اون يكي زشتيا (بعضي وقتام قاطي مي كنن). قشنگيا رو كه مي گيرم رو دوشم سنگيني مي كنن اشكام مي ريزه زشتيا رو كه مي گيرم رو دوشم سنگيني مي كنن بالا ميارم. شاخكام خيلي سنگينن... زندگي خيلي سن گي نه

2011-03-07T01:14:00.000-08:00

تنها در يك لحظه
آفريده مي شوي
در يك لحظه مي ميري
يك لحظه شهرهاي قلبت با خاك يكسان مي شوند
...يك لحظه هم بيش تر طول نمي كشد
تا باران اشك هايت با خاك عشق بازي كنند

2011-02-28T09:00:00.001-08:00

بيا ناگهان بايستيم و تنها يك عكس بشويم... تنها يك عكس در ميان اين همه هياهو، عكسي كه هيچ كس آدم هاي تويش را نشناسد... آدم هايي با لبخندهاي هميشگي و دست هاي هماغوش

2011-02-07T06:52:00.000-08:00

"I tremble at the thought of having forgotten such love." - Elle

2011-01-30T01:52:00.000-08:00

I'm good at hate I'm good at love it's in between I freeze.

I'm just another snowman
Standing in the rain and sleet
Who loved you with h(er) frozen love
H(er) secondhand physique
With all (s)he is and all (s)he was
A thousand kisses deep

by Leonard Cohen

2011-01-26T08:05:00.000-08:00

آي عشق
تكه هاي سرخت پيدا نيست
آبي ها رو چيدم
پازلم نصفه مونده

2011-01-18T02:55:00.000-08:00

بچگي ها هم سيلي خورده ايم؛ پيله هايمان و كرم هاي ابريشم مرده، كفش هايمان و كفشدوزكها... اما پاهايمان را گم نكرده بوديم پاهايي كه نداريم تا بگريزيم از سيلي هاي بي رحمانه ي زندگي و واقعيتهايش و نفهميم اشك ها كه روي گونه ها از هم سبقت مي گيرند بخاطر سوزش صورتند يا مچاله شدن قلب. دستهايمان را گم نكرده بوديم، عروسك هاي كوكي كه شكست، دست هايي كه نداريم تا پيله ها را كفشدوزك ها را گونه ها را نوازش كنند
حالا تنها چشم شده ايم

2011-01-16T02:18:00.000-08:00

love.

برف كه مي باريد

2011-01-12T22:49:00.000-08:00

تو را همه جا مي ديدم
همــه جا بودي
لابلاي برگ هاي درخت نحيف خرمالو
بين دانه هاي برف
خود باد بودي
باد منجمد كننده ي بي رحم
كه بر من
كه در مركز دنياي متزلزلم ايستاده بودم
وزيدي
و با دانه هاي برف بر سرم باريدي
تا من شدم
آدم برفي اي كه در مركز دنيايش ايستاده
و به صداي ضربان قلبش گوش مي دهد
و هر بار كه آب مي شود
زمستان مي آيد
و باد سرد
و دانه
هاي
بر
ف
...
..
.

2011-01-09T00:46:00.000-08:00

My little sparrow
think of the garden
and of the ocean
of the pink horizon
and the snowy mountains

linger on
linger on

merry(!)-go-round

2010-12-30T09:43:00.000-08:00

اون بالاي بالا
بعضي وقتا از هول دلم مي ريزه
بعضي وقتا از زور ترس گريه مي كنم
اون پايين ترا
باد كه به صورتم مي خوره
مي خندم
نشستم و خودم سپردم به چرخش ِ مكرر يه دايره ي بزرگ
كه مي چرخه و مي چرخونه
و تو اجازه نداري هر وقت دلت خواست پياده شي
جرئت نداري بدون اجازه
اون بالاي بالا
با لباي لرزون
دستاي يخ كرده
به پايين نگاه كني
و بشمري
يك
دو...
ااا

2010-12-30T09:40:00.000-08:00

به جهنم
كه كبريتاتو نمي خرن
دخترك

دونه به دونه
روشن شون كن
زندگي رو آتيش بزن

2010-12-25T01:45:00.000-08:00

And I always find myself /wrong/.

2010-12-19T09:09:00.000-08:00

از بيـابان هاي ذهنم بيرون آمدم
و به هزارتوهاي قلبم رسيدم

2010-12-18T08:21:00.000-08:00

داشتم به جعبه آب رنگم نگاه مي كردم
كه دلم برات تنگ شد

2010-12-10T02:13:00.000-08:00

Let's make love
and listen to death from above.

2010-12-09T01:02:00.000-08:00

داشتم فكر مي كردم... به يازده سال پيش
به نيمكت مون
به اون درخته كنار آبخوري
به دستت كه هميشه با دستم تاب مي خورد
به چيزايي كه همزمان با هم مي گفتيم و از تعجب چشمامون گرد مي شد و بعد روده بر مي شديم
به موهاي فرفري ت
به مداد نوكياي ليمويي كه خريديم و تا خود مدرسه دويديم تا زود باهاشون بنويسيم...
به بغل گرمت وقتي كه از كلاس به خاطر خنديدن انداختنمون بيرون و من شروع كرده بودم به لوس بازي و گريه كردن
به دوست ات دارما و هيچوقت فراموشت نمي كنمايي كه هيچوقت بهم نمي گفتيم و مثل همكلاسياي ديگه با خودكاراي رنگ و وارنگ براي هم ننوشتيم
به حسرت تو صدات وقتي مي گفتي مامانم... بابام و من هيچ وقت نمي تونستم دركش كنم
به عصبانيتم از دست خدا كه چرا تو رو خواهرم نكرد
به تويي كه مي تونستي دوست همه باشي و مني كه دوست خودمم نمي تونستم باشم و هنوزم نتونستمبه صميميتي كه انگار براي من فقط با تو بوجود اومده بود و بعدها يه جايي تو زمان گم نه نيست و نابود شد
به لبخند محكمت كه پشتش پر از يه رنگي بود
و هيچ وقت ديگه سعي نمي كنم دنبالش بگردم
به روزي كه اون كاغذ نارنجي رو بهم دادي بي هيچ حرفي
و من تا امروز صدها بار بازش كردم و بدون اين كه نگام به دستخطت بيفته دوباره تاش كردم
به بوي دستات كه هنوزم روش مونده
مثل همه ي قشنگيايي كه تا دستتو طرفشون دراز مي كني خاكستر مي شن
دستايي كه حالا خاك شدن

2010-11-28T01:43:00.000-08:00

به ابرا نگا كن به آسمونِ صورتي
به خرمالوهاي نرسيده به گربه هاي لاغر گوشه
خيابون نگا كن
به بچه هاي دستمال كاغذي فروش
به برگايي كه با باد تو هوا مي رقصن
به موشاي تپلي كثيف تو جوب
به كوهاي لختِ بي برف
به رد خيس لاستيك ماشينا ردِ كفش آدما
به زندگي نگا كن
و بذار زندگي يادت بره
بذار زندگي تو رو يادش بره

2010-09-28T00:35:00.000-07:00

با گنجشك ها و قطره ها از ابر سياه باريدم
و در سياهي هاي اعماق اقيانوس ته نشين شدم

2010-08-29T11:06:00.000-07:00

تو فقط نشسته بودي اون گوشه مث بچگيات رو به ديوار پشت به همه چي
هرچي كه اتفاق افتادنش احتياجي به اجازه ي تو نداره
تو فقط نشسته بودي همون جا كه طوفان شد... ابرا باريدن... خورشيد همه چيزو سوزوند زندگي زير و رو شدسال ها گذشت... ا

اما تو، تو همون يه تيكه جا رو به ديوار جا موندي

2010-07-15T01:27:00.000-07:00

جاي كفش هاي آدمايي كه تند و تند از كنارم مي گذرن
روي دستام

هنوزم ادامه داره
تقلا براي كندن زمين
زير ناخن هام پر خاك و خون ِ خشكيده

بذاريد برسم
بذاريد برسم
بذاريد...

به هرچيزي كه زير اين خاكه
توي قلب ِ زمينه

پاهاتونو از روي دستام برداريد

2010-02-06T07:29:00.000-08:00

همين جا بود
با دستاي خودم زمينو كندم
علفاي هرزو كندم
انقد به كندنم ادامه دادم تا يه چاله
اندازه اي كه يه روح تيكه تيكه شده توش جا بگيره درست شد
بعد تيكه به تيكه
آروم
با دقت
روحمو خاك كردم
روي قبرشم قاصدكاي له شدمو ريختم
همين جا بود...

2010-02-06T07:23:00.000-08:00

Spinning my skirt
I'm lost...

2010-01-22T11:05:00.000-08:00

يه جاده ي دايره واره
هر سمتشو كه بكشي بري -چه شمال چه جنوب- ته جاده
ميرسي به يه آينه ي تمام قد دو رو
كه توش خودتو مي بيني تنها
با صورت خيس

بهش مي گن زندگي

2010-01-17T00:53:00.000-08:00

فكراتو
مثل پراي سفيد قاصدك وقتي كه فوتش مي كني
بده دست باد
انقد بهشون نگاه كن تا باد گم و گورشون كنه

بعد با يه ذهن خالي
بشين و زل بزن به اشكات كه مي چكن رو دستات

آرومِ آروم

2010-01-10T00:16:00.000-08:00

جيغ مي زديم
دامن سياهم مث سايه تو هوا بالا پايين مي رفت
داد مي زدم دستمو ول نكن
مي خنديد
مي گفت آخه سرعت من بيشتره؛ هر دو تامون مي افتيما
مي رفت بالاتر

من يواش تر تاب مي خوردم
پامو كشيدم زمين
تاب وايستاد
دامنم ديگه تكون نمي خورد
تاب خوردنشو تماشا كردم

2009-10-17T22:15:00.000-07:00

من و همه ي آدماي اينجا سردمونه
من توي يه شهر سردم
اصلا نمي دونم كجام

اين جا هركي يه گوشه كز كرده
همه چي رم امتحان كرديم
يه بار هممون همديگرو بغل كرديم و ساعتها همونجوري مونديم
ولي فايده اي نداشت
تا مي تونستيم خودمونو گلوله كرديم
دستامونو ها كرديم
من يه بار موهامم پيچيدم دور خودم
هيچي گرممون نكرد
خورشيد اين جا يخ زده
حتا يه بارم باهاش فوتبال بازي كرديم شايد گرممون شه
اين جا درختي هم نيست

اين جا فقط يه شهر سرده
با خونه هاي متروكه ي درب و داغون
با خيابوناي خاكي
و آسمون خاكستري يخ زده

منم و چند تا آدم ديگه
.همين

2009-09-22T03:27:00.000-07:00

زیر پوستم

توی رگ های زیر پوستم

جاری

توی عمق چشم هام

زیر پلک هام

کز کرده

پشت پیشونی م

توی سرم

می چرخه

درد

گلوله می شم توی خودم

کاش تموم شم

2009-06-23T02:24:00.000-07:00

دیروز ها

تکه هایی از دلش می کند

و می پاشید روی خاک

و دامن پر از اشکش را می تکاند

درختی سبز می خواست بکارد

...تا فردا همه ی رنگ ها زیر سایه اش بنشینند، بخندند، برقصند

امروز

لب هایش خاموش

و نگاهش وحشت زده

لحظه ای گذشت

و همه چیز شد خون

چشم هایش

دهانش

تمام صورتش

خونی که از دل های من و تو ریخت

روی سنگفرش خیابان

من از خودم می پرسم مگر بعد از این دیگر می شود خندید؟

و به چشم های نگران گربه ی نقشه فکر می کنم

.و نگاه وحشت زده ی ندا

_________________________

من همون نزدیکی ها بودم
جای تو می شد من باشمخیلی ساده

نگران خودم نیستم منظورم این نیست

این یعنی من توام
تو منی

خیلی چیزا در من کشته شده
می تونه یه تیر توی یه قلب پاک نباشه
می تونه مرگ آرزوها باشه
مرگ رویاها و تصورات قشنگی که از یه دنیای زشت داری
می شه مرگ خودت از درون و یه حس خلاء وحشتناک باشه

منم اون جا بودم
تیر به قلب تو خورد
تو قشنگ بودی
تو پاک بودی
تو انسان بودی
تو مثل همه ی رویاهای رنگی م بودی که مرده بودن
تو مثل همه ی ما بودی
مرگ تو شبیه دلتنگی های همه ی دخترکایی بود که مثل پروانه های خشک شده به یه کاغذ سنجاق شدن

تو تا همیشه زنده ای
توی قلب اون پروانه های خشک شده

2009-05-10T00:22:00.000-07:00

توی یه اتاق
پر از خرگوشای سفید

عشق بازی می کردیم

بازی می کردیم

با عشق

2009-05-02T23:58:00.000-07:00

چشم هایش

باز می شد و بسته

با وحشت

.به قساوت تاریکی می نگریست

2009-04-03T03:05:00.000-07:00

کوچیک می شم

خیلی کوچیک

اندازه ی یه پرنده

می شینم رو شونه شون

و نگاه می کنم

از دریچه چشم اونا

هرچی می بینم سیاهه

حتی ماهیای قرمز کوچولو

حتی سبزه ها

تخم مرغای رنگی

تنها بهانه های شادی من و تو

2009-03-14T00:02:00.000-07:00

اگه یه زندگی دیگه داشتم رمدیوس می شدم

همون که رفت تو آسمون

2009-03-07T09:02:00.000-08:00

و من شدم شبحی که با ته سیگار روی آجرها زخم می نوشت

2009-01-14T00:25:00.001-08:00

I belong to the world of kites.

2008-12-12T00:02:00.000-08:00

Her skin is white cloth,

and she's all sewn apart and

she has many colored pins sticking out of her heart.

But she knows she has a curse on her,

a curse she cannot win.

For if someone gets too close to her,

the pins stick farther in.

- Tim Burton

2008-11-21T01:20:00.000-08:00

آدما

با هر اشكي كه مي ريزه

بار غصه شون سبك تر مي شه

من

با هر اشكي كه مي ريزه

غمگين تر مي شم

تموم تر

2008-10-04T00:52:00.000-07:00

دو جفت لب مي چسبن به هم و وقتي از هم جدا مي شن رد رنگي لبام مي مونه رو آينه

نمي دونم چرا

(شايدم مي دونم)

تنها احساسي كه ندارم خوشحاليه

فك كنم ترس برم داشته

از تكرار

اما ديگه خيلي مهم نيس

سن يه آدمو با چي حساب مي كنن؟

با تعداد روزا و ماه ها

يا اشكايي كه ريخته و لبخنداش

رنجايي كه كشيده و خوشحالياش؟

از امروز من نوزده ساله ام

اگه بخواي با روز و ماه و سال حساب كني

تو قلبم خيلي كوچيكتر از اين همه روز و ماه و ساعت و ثانيه ام

اما اون قدر خسته م كه انگار نود سال زندگي كردم

2008-09-24T23:16:00.000-07:00

از اون بالاي بالا كه به پايين نگاه كني

فقط ميليون ها نقطه مي بيني

نقطه هاي سفيد

نقطه هاي سياه

نقطه هاي رنگي

نقطه هايي كه هركدومشون يه دنيا با اون يكي فرق داره

نقطه هايي كه اتفاقي سياه يا سفيد يا رنگي به وجود اومدن و همون جوري موندن

كمتر نقطه اي جرئت كرده اوني كه قرار بوده باشه رو تغيير بده

اين تو دنياي نقطه ها يه گناه بزرگه

من و تو

مي تونستيم رنگي نباشيم

مي تونستيم سفيد مطلق باشيم

يا شايدم سياه

هيچ اشكالي هم پيش نمي يومد، چون اين يه قانونه

يه سري قراره كه سفيد باشن ، يه سري سياه فرقي هم نمي كنه كي كدوم باشه

.فقط مهم اينه كه قانون اجرا بشه

از اون بالاي بالا، مي بيني كه فقط يه نقطه اي

يه نقطه ي گم ميون ميليون ها نقطه ي سردرگم

يه نقطه اي كه مي تونست نباشه

يا ايني كه هست نباشه

اما حالا كه قراره باشي هر كاري هم كني آخرش به اين مي رسي كه قرار بوده همون كارو بكني

چون اين يه قانونه

مهم اينه كه قانون اجرا بشه

2008-08-18T02:02:00.000-07:00

مثل يه تيكه سنگ

كه سيلي خور پاي رهگذراست

مي شه خيلي چيزا رو ديد

خيلي چيزا رو شنيد

و تكون نخورد

.اين وحشتناك ترين نوع بودنه

2008-08-06T06:58:00.000-07:00

دلقك پير"

يه عمره كه هر صبح اين دماغ قرمزه رو مي ذاري رو بيني ت

شلوار خال خالي تو مي پوشي

كلا گيس وزوزي مسخره تو مي ذاري رو سرت

صورتتو نقاشي مي كني

كفشاي گنده تو پات مي كني و

آخر سرم يه دونه از اين لبخند الكيا مي چسبوني رو لبات

يه عمره كه همه بهت مي خندن و يه عمره كه تو از اين خوشت مياد

از اين صداي خنده

فك مي كني دوس داري يه دلقك پير باشي كه عاشق صداي خنده س

"دلقكي كه صداي خنده ي خودشو نشنيده

كلاهشو برداشت و دوباره گذاشت رو سرش و از جلوي آينه رفت كنار

رفت تا يه روز ديگه رو شروع كنه

.يكي از همون روزايي كه هميشه از راه مي رسه و دلقكاي پيري هستن كه شروعشون كنن

2008-04-20T05:12:00.000-07:00

من چشمامو بستم که نبینم شما چشماتونو بستین

چرا چشماتونو بستین؟

همه ش می دیدم

شماها چشماتون بسته س

منم بستم شون

که درد نگیره از اینکه هی ببینه

.چشمای شما بسته س

2008-04-13T05:26:00.000-07:00

ام female من

فقط یه اف و ای بیش تر دارم

اما همیشه دومی ام

همیشه آخری

ام female من
!پس درد می کشم

درد یکی از خصوصیات فیزیولوژیکمه

ام female من

محکوم به زیبایی

و پنهان بودن

ام female من

همیشه سایه ام

توی سرزمینی

که مثلا مال منه

می جنگم
هر ثانیه
هر نفس
هر روز

2008-03-10T06:50:00.000-07:00

زل می زنم به اون پنجره و زندگی پشتش

هیاهوی آدما

روزای بی سروته

دهن کجی های دقیقه ها

ساعتا

روزا

روزایی که قراره بگذرن

مث باد

خالی-تند

دستام کوچیکتر از اونی یه که بتونم نگه شون دارم

له می شم

همه چی از من قوی تره

بال هامو كَندن

2008-02-11T23:59:00.000-08:00

.سقف سفید است

.دیوار سفید است

شاید هم خاکستری

آسمان چه رنگی ست؟

2008-01-23T00:26:00.001-08:00

.ذهنم درد می کند

2007-12-22T00:38:00.000-08:00

زندگی من مث یه پازله

یه پازل قاطی پاتی

که تیکه های اصلی ش گم شدن

2007-12-16T00:24:00.000-08:00

این روزها موهایم خیلی بلند شده

آن قدر بلند که به دورم می پیچد و گرمم می کند

آن قدر بلند که پرنده ها می توانند به نوکشان بگیرند و مرا از زمین بلند کنند

این روزها زیاد توی آسمان پرسه می زنم

این روزها توی شهر راه که می روم موهایم دستهای یخ زده ی پسرک فقیر را می پوشاند

دور دخترک کولی می پیچد

و گرم شان می کند

دلتنگ که می شوم

موهایم را روی سطح خالی اتاقم پهن می کنم

و رویش می خوابم و رویا می بینم

این روزها وقتی دور خودم می چرخم و می رقصم

موهایم همه جا پخش می شود و من دیگر هیچ چیز نمی بینم و نمی فهمم

از موهایم قلم مو می سازم

و روی دیوارها نقاشی می کشم

تازگی ها باد موهایم را می برد

خیلی دورترها،دورتر از خودم

امروز موهایم را قیچی کردم...~

تا فردا که باد می آید

.سبُک تر باشم

2007-12-10T04:55:00.000-08:00

.بغض کرده بود دخترک

برگ های نارنجی را با دستهای آبرنگی

.سبز می کرد

2007-12-08T01:09:00.000-08:00

قاصدکم در مشت

رویایم می پوسد

نگاهم به پوزخند باد

خاکستر ِ رویایم را می برد

قاصدکم را نه

2007-10-05T20:00:00.000-07:00

هیجده تا شمع روشن
هیجده تا بادبادک تو آسمون که نخاشونو یکی محکم گرفته
هیجده تا پرنده که بال ندارن

هیجده تا بالرین خسته که با یه آهنگ تکراری می رقصن

امروز شدم هیجده تا
هیجده سالم شد و هنوز تو پیچ و خم یه علامت سوال گنده لعنتی گیر کردم

2007-09-11T00:01:00.000-07:00

دلم می خواد گم بشم لابه لای درختای خیس و خوش بوی جنگلا

خودمم نتونم خودمو پیدا کنم
دلم می خواد مٍه بشم ابر بشم
دلم می خواد باشم و نباشم

2007-09-02T07:59:00.000-07:00

ما خود واقعی مون هستیم
یا سایه هامون؟

2007-09-01T01:54:00.000-07:00

می خواست بنویسد
می خواست همه ی ذهنش را
وسط صفحه ای سفید جا بدهد
آرنجش را روبروی پنجره گذاشتدست زیر چانه به بیرون پنجره ی نیمه باز خیره شد

به گنجشک ها
به آدم هایی که راه می رفتند
و راه می رفتند
و ...
آدم هایی با پشت های خمیده
و نگاه های خالی
و درخت های بلند
که شاخه های نحیفشان را سخاوتمندانه برای گنجشکها تکان می دادند
به آسمان نه چندان آبی

می خواست بنویسد
از خستگی هزار ساله ی درختها
از آوارگی گنجشک ها
از هزار نقش درهم ذهنش

فکر کرد
فکر کرد
ناگهان
آسمان تاریک شد
قلب گنجشکها با سرعت سرسام آوری تپید
گنجشکها پر زدند
درختهای بلند آتش گرفتند

گردبادی چرخ زنان
خاکستر درختها را با خود برد
همه ی آدمها می دویدند
فریاد می زدند

گردباد دخترک را بلند کرد
در آسمان تاریک چرخاند
و چرخاند

همه ی مردم شهر ایستادند
و دخترک را نگاه کردند
که بال های تازه شکفته اش را آرام تکان داد
و در دل آسمان گم شد

کسی مداد و کاغذ دخترک را کنار پنجره ندید
ندید که دخترک ناشیانه سعی کرده بود روی کاغذ
طرح فرشته ای
با نگاهی مضطربو بالهای زخمی بکشد
و
.دیگر هیچ گنجشکی به آن شهر نیامد